SOS WIOSKI DZIECIĘCE

W Polsce blisko 30% dzieci żyje poniżej granicy ubóstwa. Wiele z nich jest stale niedożywionych, dorasta w domach, w których alkohol, agresja i bieda są na porządku dziennym. Gdy rodzice nie potrafią lub nie chcą wywiązywać się ze swoich obowiązków, jedynym ratunkiem dla zaniedbanych dzieci jest opieka zastępcza. Najmłodsi potrzebujący wsparcia trafiają do placówek opiekuńczo-wychowawczych. W 2009 roku takich miejsc było w naszym kraju 872. Wśród nich 267 to rodzinne domy dziecka. Tam znalazło schronienie ok. 2300 wychowanków. Jednak najlepsze dla opuszczonych i osieroconych dzieci są rodzinne formy opieki zastępczej. To w nich dzieci rozdzielone ze swoimi rodzicami mogą dorastać w ciepłej i przyjaznej atmosferze, opartej na wzajemnym zaufaniu. W 2009 roku takich rodzin było w Polsce 44 335. Wychowywało się w nich ponad 65,5 tysiąca dzieci. Prawie 48,5 tysiąca z nich znalazło schronienie w spokrewnionych rodzinach zastępczych, a ok. 10 tysięcy przebywało w rodzinach niespokrewnionych. 

Jednak te dane statystyczne nie oddają realnej sytuacji: krzywdy, zaniedbania i bólu, jakich doświadczają najmłodsi, zanim zyskają pomoc doświadczonych i mądrych opiekunów. Te liczby uświadamiają jedynie, jak wiele polskich dzieci potrzebuje opieki. I jak poważne zadanie stoi przed Stowarzyszeniem SOS Wioski Dziecięce w Polsce. Naszym celem jest poprawa losu najmłodszych podopiecznych i przygotowanie młodzieży do dobrego startu w dorosłe życie.  

Na podstawie danych dostępnych MPiPS za rok 2009.